Miód rzepakowo-gryczany 420 g

Gospodarstwo Pasieczne Tomasz Jakubiec, ul. Piwna 2a, 43-300 Bielsko-Biała

index: MJC34

Miód rzepakowy w stanie płynnym jest prawie bezbarwny lub lekko słomkowy, z odcieniem zielonkawym, zależnie od roślin, z których zebrany został nektar. Po skrystalizowaniu przyjmuje barwę białą lub szarokremową. Ze względu na przewagę cukru prostego glukozy nad fruktozą, a także niską zawartość wody (średnio 18%) ulega szybkiej krystalizacji, dając drobne kryształy i mazistą konsystencję. Z tego względu jest miodem najszybciej krystalizującym, niekiedy w ciągu kilku dni po pozyskaniu z ula, a często nawet krystalizuje już w plastrach. Ma delikatny, choć dobrze wyczuwalny zapach oraz bardzo łagodny, nieco mdły i lekko gorzkawy smak.

Występują w nim olejki eteryczne, związki goryczowe, flawonoidy, biopierwiastki, cholina i kumaryna, a także żelazo, którego przyswajalność z miodu rzepakowego wynosi 63 procent oraz bor, który wykorzystywany jest do budowy tkanki kostnej oraz prawidłowego funkcjonowania śledziony i tarczycy. Niedobór boru prowadzi do utraty wapnia, fosforu i magnezu oraz powoduje obniżenie poziomu estrogenów, zwłaszcza u kobiet w okresie po menopauzie, co może powodować utratę masy kostnej. Występują w nim też witaminy z grupy B, K, C i kwas nikotynowy, a wysoka zawartość glukozy sprawia, że wykorzystywany dla serca, układu krążenia. Nie obciąża też wątroby, a wręcz dodatkowo pobudza i wzmacnia jej właściwości detoksykacyjne.

Właściwości prozdrowotne

Miód rzepakowy polecany jest przede wszystkim przy dolegliwościach układu sercowo-naczyniowego - wzmacnia serce i jego siłę skurczu. Powoduje także rozszerzenie naczyń wieńcowych serca, co poprawia jego dotlenienie i odżywienie oraz zapobiega schorzeniom miażdżycowym. Obniża ciśnienie i wspomaga w uzupełnieniu niedoboru potasu, który korzystnie wpływa na pracę serca. Usuwa wodę z tkanek i na drodze diurezy przyczynia się do zmniejszenia obrzęków. Obecne w miodzie cukry proste sprawiają, że jest on łatwo przyswajalny przez wątrobę, przez co zwiększają jej zdolność do detoksykacji - odtruwania organizmu (wiąże szkodliwe metabolity z powstającym z glukozy kwasem glukuronowym i związkami flawonoidowymi pochodzącymi z nektaru, w celu łatwiejszego ich rozpuszczenia i usuwania z organizmu wraz z moczem). Występujące w miodzie cholina usprawnia metabolizm tłuszczowy wątroby i polepsza funkcjonowanie pęcherzyka żółciowego. Wykorzystywany jest przy infekcji gardła, nosa i oskrzeli (łagodzi kaszel i wspiera układ odpornościowy), a u chorych na dusznicę bolesną, którym podawano miód rzepakowy, obserwowano wyraźną poprawę stanu zdrowia. Stosowany jest też do walki ze zgagą, wzdęciami, wrzodami żołądka, oraz przyspiesza gojenie się ran wrzodowych i nadżerek. Stosuje się go pomocniczo w chorobach zapalnych i infekcyjnych nerek, pęcherza i cewki moczowej, z uwagi na niewielką zawartość biopierwiastków i obecne w nim olejki eteryczne. Poza tym wspomaga podstawową terapię w przebiegu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, przyspieszając gojenie stanu zapalnego tych narządów. Może łagodzić szkodliwe działanie używek, na przykład alkoholu i papierosów. Wysoka zawartość glukozy, fruktozy i innych cukrów prostych sprawia, że miód rzepakowy polecany jest w stanach wyczerpania organizmu. Jest on doskonałą odżywką regenerującą -  wskazany jest przy długotrwałej pracy fizycznej i umysłowej, gdyż nie tylko odżywia, ale też poprawia myślenie i koncentrację. Miód doskonale sprawdza się w leczeniu dolegliwości zewnętrznych. W przypadku lekkich oparzeń szybkie przyłożenie miodu na oparzoną skórę zabezpiecza ją przed tworzeniem się pęcherzy i rozwojem zakażenia, a stosowany bezpośrednio na chorą tkankę oczyszcza ją z elementów martwiczych i ropnej wydzieliny, co w efekcie przyspiesza ziarninowanie, gojenie i bliznowacenie ran.

Miód gryczany uważany jest za najciemniejszy ze wszystkich miodów - przy dostępie światła staje się ciemnobrunatny. Krystalizuje się bardzo powoli, ma też bardzo intensywny i przyjemny zapach kwiatów gryki oraz charakterystyczny smak: ostry, słodki i lekko piekący. Występują w nim związki typowe dla kwiatów gryki, zwłaszcza znaczne ilości magnezu, żelaza i innych biopierwiastków, jak: fosfor, miedź, cynk, bór, jod, nikiel, kobalt. Występuje w nim duża ilość witaminy C (2,9-11,9 mg%) oraz witamin Bi, 62 i PP. Jako miód letni bogaty jest w liczne enzymy (pod względem ich zawartości uznawany jest za najbogatszy z polskich miodów), między innymi ceamylazę, inwertazę i fosfatazę. Badania przeprowadzone w Instytucie Pszczelnictwa w Puławach wskazują, że nawet po roku przechowywania tego produktu w temperaturze pokojowej, aktywność cc-amylazy (diastazy) kształtuje się znacznie powyżej normy (miód gryczany zachowuje w tych samych warunkach przechowywania wysoką jakość).

Miód gryczany cechuje się wysoką aktywnością antybiotyczną. Najczęściej stosowany jest dla układu krążenia, zwłaszcza na podłożu miażdżycowym, ponieważ cukry proste, łatwo wchłaniane są do krwiobiegu z pominięciem wątroby i w krótkim czasie odżywiają mięsień sercowy (w przeciwności do sacharozy, która musi najpierw w organizmie ulec rozkładowi enzymatycznemu do glukozy i fruktozy). Naukowcy przypuszczają też, że związki flawonoidowe obecne w miodzie gryczanym, w tym pochodne rutyny, mają korzystne działanie na mięsień sercowy – m.in. regulują przepuszczalność ścian naczyń włosowatych oraz polepszają ich elastyczność i wytrzymałość, dzięki czemu zmniejszają ryzyko zmian miażdżycowych (zabezpieczają naczynia przed pękaniem, nie dopuszczając do wybroczyn i wylewów). Występująca w miodzie kwercetyna spełnia ważną rolę wychwytywania wolnych rodników tlenowych, odpowiedzialnych również za rozwój procesu miażdżycowego. Miód gryczany także jest bogatym źródłem witaminy C a pochodne rutyny, m.in. rutozyd, zapobiegają  jej rozkładowi na drodze utleniania oraz polepszają jej przyswajalność przez organizm. Występuje w nim duża zawartość magnezu w łatwo przyswajalnej postaci, który odgrywa ważną rolę przy wspomaganiu serca ( reguluje pobudliwość i napięcie nerwowo-mięśniowe oraz rytm pracy serca) , a także niezbędny do prawidłowego przebiegu podstawowych procesów życiowych, zwłaszcza procesów metabolicznych dostarczających energię). Wyjątkowo duża zawartość łatwo przyswajalnego żelaza, witaminy C i białka, w porównaniu z miodami jasnymi, sprawia, że wykorzystywany jest przy niedokrwistości z niedoboru żelaza, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Jak pokazują badania lekarzy klinicystów dodatkowe stosowanie miodu gryczanego u osób z dusznicą bolesną wpływa na wyraźną poprawę stanu ich zdrowia. Zauważono również korzystny wpływ miodu w nerwicy wegetatywnej, m.in. w nerwicy serca i żołądka. Pomaga również w ochronie i odtruwaniu wątroby (występujące w miodzie cukry proste są łatwo przyswajalne przez komórki wątroby). Z uwagi na wyższą niż w innych miodach zawartość choliny zabezpiecza organizm przed jej niedoborem, powodującym uszkodzenie wątroby lub nerek. Miód gryczany, ze względu na znaczną ilość fruktozy, poleca się - podobnie jak miód akacjowy, osobom cukrzycą insulinoniezależną. Według niektórych autorów podawanie miodu gryczanego jest także uzasadnione dla układu oddechowego, szczególnie dla płuc oraz schorzeniach zakaźnych z towarzyszącą im podwyższoną temperaturą. Badacze wskazują również na korzystny wpływ miodu gryczanego przy osłabieniu wzroku, słuchu, przy kłopotach z pamięcią, w procesach odnowy tkanki kostnej po złamaniach oraz jako środka wspomagającego w terapii przeciwnowotworowej.